Vooraleer in Brussel de tentoonstelling ‘Belgicum’ van Stephan Vanfleteren te gaan bekijken, ben ik nog even rondgereden via Doel. Trouwens heel mooie foto’s in de Botanique, waaronder verscheidene die in Langemark-Poelkapelle genomen zijn. Zo te zien moet hij toch aardig wat rondgetoerd hebben in de Westhoek. Eén van de expositiefoto’s is ondertussen ook gepubliceerd in de toeristische brochure van de gemeente, een publicatie waarvoor ik ook mijn bijdrage mocht leveren.
Maar het ging over Doel. Een klein Antwerps polderdorp met een uniek stratenplan in dambordpatroon, veilig ingeslapen achter een metershoge Scheldedijk. Of is dit maar schijn?
Bij mijn derde foto wordt ik al aangesproken door een oudere man die zijn voordeur uit stapt. ‘Kijk daar, weer een ramptoerist’ voel ik me even aangesproken, maar hij wijst naar een net heertje met een pocketdigitaaltje op zijn buik. ‘Net of we een bedreigde apensoort zijn in de Congo’, gaat hij verder, ‘zondag was het weer erg’. Ik neem de foto die ik in gedachten had niet, laat mijn toestel zakken en vertel de man dat ik danig onder de indruk ben van wat ik hier zie. Hij kan me niet vertellen waar hij binnen een paar maand zal wonen, zijn vrouw wellicht nog minder, ze weet al jaren ‘van de zenuwen’. Hij wijst me op de fotograferende man aan de overkant van de straat die een vervallen pand langs alle kanten in het vizier neemt. Zijn kleine witte dienstwagen staat voor de afbladderende voordeur. Het blijkt een gemeenteambtenaar van Beveren te zijn. Hij brengt de recentste aanpak van het lokale bestuur in de praktijk: bepaalde woningen worden niet zo maar gewoon afgebroken maar krijgen het etiket ‘te gevaarlijk wegens instortingsgevaar’ opgekleefd en zijn dus alsnog ‘af te breken’, in het algemeen belang weliswaar. Leegstaande en gekraakte panden wisselen af met nette, gerenoveerde burgerhuizen uit de jaren ’60 waarbij briefjes aan het raam met de boodschap ‘bewoond’ duidelijk moeten maken dat om 17.00 uur wellicht een dokwerker of een laborant thuiskomt. Een mens probeert nu eenmaal zijn eigendom veilig te stellen. En zo gaat het maar verder, straat na straat…






Vind ik leuk:
Wees de eerste om post te waarderen.