Olifant in de Spaanse woestijn of gewoon zinsbegoocheling wegens opgelopen dehydratatie?

Olifant in de Spaanse woestijn of gewoon zinsbegoocheling wegens opgelopen dehydratatie?

Op een afgelegen landweg niet ver van Roquetas del Mar (Zuid-Spanje) word je wel heel efficiënt gewaarschuwd voor het volgende kruispunt…. met dank aan Europees subsidiegeld?

De Nederlandse Annemiek Van Vleuten heeft zich duidelijk niet laten misleiden door het verkeersbord ter hoogte van de Kasteelhoekstraat in Hollebeke (Ieper) en kwam als eerste over de streep in de 6de Prijs Stad Roeselare.

Vanaf de Ieperse Noorderring baant een naamloos beekje zich voorbij de zuidkant van de Britse begraafplaats ‘New Irish Farm’ een trage weg richting Zwaanhofbeek. Het ondiep kronkelt eerst westwaarts om wat verderop noordwaarts rond een 25 m hoge uitloper van de beruchte ‘Pilckem Ridge’ te draaien. In een haakse oksel, net voor de Hoge Ziekenweg, ligt ‘La Belle Alliance Cemetery’, een piepkleine Britse enclave vernoemd naar een hoeve vlakbij. De vijftig geïdentificeerde Britten die er begraven werden, sneuvelden allemaal tussen februari 1916 en augustus 1917. De tien anderen zijn bij naam alleen maar ‘Known unto God’. Wat hoger op de bult priemt nog een tweede Cross of Sacrifice boven de einder uit, dat van het ‘Divisional Collecting Post Cemetery’ met 678 headstones. Tot lang na de Grooten Oorlog werden hier nog honderden gesneuvelden aan de Ieperiaanse klei toevertrouwd.
Op de oever van de beek – voor velen wellicht ‘the last ditch’ – gooide een boer wat verroest ijzer opzij om zijn machines te sparen. Het blijkt een stuk krulijzer te zijn waarmee eindeloze slierten prikkeldraad als spaghettidraden doorheen het Niemandsland werden gevlochten. Kwestie van hen toch niet zomaar, gratuit en zonder kleerscheuren onze kant te laten inpalmen… of was het hun kant?… de andere kant? … de onder- of boven-, de linker- of rechterkant? Of werd het dan toch nog die verdoemde overkant? Een fluitsignaal!
OVER THE TOP !!


De vernieuwde website van de Westhoek staat online! En hij mag gezien worden.
Luchtig breedbeeld en overzichtelijk ingedeeld. Vernieuwend maar ook met de nodige aandacht voor een aantal beproefde klassiekers.
En ook nog : (en met de nodige fierheid) mijn foto “Pure Verwondering” werd op basis van het aantal stemmen via Facebook, derde in de fotowedstrijd. Dank aan al wie gestemd heeft, de streekproducten gaan smaken!
Proficiat aan Devid Camerlynck en Tino Goudeseune die eerste en tweede werden.
Ondertussen ontdekte ik nog een leuk Westhoek-filmpje op een andere nieuwe spruit: www.euscreen.eu. Deze site verzamelt (historisch) beeldmateriaal uit tal van Europese nationale omroeparchieven. In de toekomst wordt nog meer beeldmateriaal opgeladen en zal ook de zoekfunctie uitgebreid worden. Een aanrader!
Tenslotte nog een ‘Westhoekertje’ om wat af te kicken van de voorbije week….alhoewel…

Op 30 november wordt de vernieuwde website van Westhoek.be gelanceerd. Deze site is – samen met wo1.be – al jaren dé referentie om alles wat reilt en zeilt in de Westhoek te weten te komen.
Momenteel loopt er via Facebook een fotowedstrijd waarbij men op zoek gaat naar nieuwe banners voor hun nieuwe site. De omschrijving van wat men zoekt, luidt als volgt: “De Westhoek is veel meer dan unieke landschappen vol landbouw en natuur. Wat je hier vindt, is echt. Een échte geschiedenis, écht eten en drinken, échte doeners, kortom … échte mensen. Mensen die ruimte willen om te leven, ruimte om te ondernemen. Maar ook: ruimte voor elkaar. Mensen ook die vooruitkijken en die met een blik op de wereld geïnspireerd worden door alles wat de Westhoek te bieden heeft.” einde citaat.
Met de slogan van Toerisme Westhoek indachtig, met name “de Westhoek, pure verwondering“, ben ik even in mijn archief gedoken. Het resultaat kun je vinden op de Facebookpagina van de Westhoek.be.
Mijn foto’s hebben de nummers 112 tem 121. Wie zin heeft om te stemmen, feel free… (vind ik leuk aanklikken onder de foto(‘s) van je voorkeur). Alvast bedankt!
Persoonlijk vind ik mijn “verwonderd meisje” in mijn reeks wel heel tof. Pure Verwondering! Deze foto is genomen op het straattheaterfestival Gevleugelde Stad 2011 in Ieper.
Alvast graag een voorsmaakje. De andere foto’s staan nog even online op Facebook.
Op een klein schiereiland aan de rand van de kalksteengroeve tussen Antoing en Gaurain-Ramecroix staan ze dicht opeen en met een klein hartje te wachten op wat komen zal. De 250 meter diepe wonde in het landschap wordt immers uitgebreid tot aan de N52 langsheen de suikerfabriek van Fontenoy (het oranje complex). De bovenste bruin-zwarte lagen worden afgevoerd en vormen maar het topje van de ijsberg.

Wellicht zal het landschap er binnen ettelijke jaren uitzien zoals de huidige groeve: een grote spiraal met opstaande wanden van 25 m hoog, haar weg zoekend naar beneden.

Een graafmachine met standaard afmetingen lijkt wel een mug op een olifant…

… maar de tijd van schop en houweel is duidelijk voorbij. De ‘barbaar’ die instaat voor het laden van de ‘dumpers’ heeft een wielhoogte van 3,60 m en tilt met één bak 19 m³ of 35 ton. Een nieuwe band heb je al voor 80.000 euro, een volledige nieuwe CAT voor een slordige 2,5 miljoen euro. Un prix d’amis …

Vandaag onderweg naar Frankrijk het geluk gehad dat de zon eventjes door het wolkendek kwam piepen. Er was rond 09.15 u (tijdens het opkomen van de zon) immers een gedeeltelijke zonsverduistering waar te nemen.
Altijd voer voor leuke foto’s. Door een speling van het licht in de lens is de zonsverduistering (die eigenlijk niet-zichtbaar is wegens geen filter op de lens + wolken) alsnog gereflecteerd in het beeld.

Het totale landschap zag er enige minuten later zo uit:


Een boom die in aanmerking komt voor mijn lonely-tree-project… Maar los daarvan, ergens in de de desolate vlaktes van Tabernas (Spanje) had ik in Google Earth een boom ontdekt. Het gebied werd in tal van spaghetti-westerns gebruikt door Siergo Leone en Consoorten: “The Good, The Bad and The Ugly”, “For a Few Dollars More” en “Once Upon a Time” … zijn maar een paar titels waarvan fragmenten in de Spaanse woestijn zijn ingeblikt. Ik wou persé die boom vinden… en – eerlijk gezegd – echt moeilijk was het niet.
Vandaag op stap geweest met de Ronsers (eigenlijk de Midweekstappers). Hieronder een paar landschappen in B/W, de foto’s zijn genomen met een geelfilter en omgezet via Photoshop/kanaalmixer.



Nog meer foto’s uit deze reportage vind je ook hier.
De Total-olieraffinaderij in Duinkerke, december 2008. Na ID-controle en een paar telefoontjes kon ik beschikken… gelukkig mét geheugenkaartje. Een ‘totale’ paranoia voor de terreur dus.

Lijnenspel en silhouetten vind ik steeds dankbaar om te fotograferen. Vooral in zwart-wit. Lijnen nemen het oog op sleeptouw door de foto, silhouetten stralen meestal kracht uit en herleiden de foto tot de absolute essentie. Heel af en toe heeft een landschap beide.




Twee zaken die het altijd goed doen: blauwe lucht en helder water. Wellicht omdat ze een ‘feel good’ gevoel uitlokken of ons herinneren aan die zonovergoten vakantie aan de rand van dat koele bergmeer. Als meester in dit genre ontdekte ik de uitgeweken Koeweiti Yousef Khanfar.





Onderstaande foto is eigenlijk genomen op 11 november. Ik was net vertrokken naar Ieper voor de Herdenking van de Wapenstilstand (in opdracht van WO I) toen ik de Broenbeek passeerde die meer dan flink gezwollen onder de weg schoot. Nog vlug een ommetje gemaakt. Wat over en weer gelopen om goeie invalshoek te vinden, auto nog moeten verplaatsen voor een vroege vogel op weg naar de bakker… (dju) en maar hopen dat die kleurenboog nog even gespannen blijft. Tien minuten later was alles weg : zon, boog én mooie kleuren. Bij aankomst in Ieper zat de lucht potdicht. Een paar minuten maken soms het verschil, dat heb ik ondertussen al geleerd.
